KITAPdunyası

Gora

Kalküta'da yağmur mevsimi başlamıştı. Sabahki bulutlar dağılmıştı, gökyüzü pırıl pınldi. Yapayalnız ve işsiz güçsüz olan Binoy birinci kattaki evinin verandasından, yoldan geçenlerin bitip tükenmeyen gidiş gelişlerine bakıyordu. Üniversiteyi bitireli uzun zaman olduğu halde henüz evlenmemişti. Doğru dürüst bir işi de yoktu. Gerçi gazetelere birkaç makale yazmış, birkaç miting düzenlemişti fakat bütün bunlar yaşamını doldurmaya yetmiyordu. Bu sabah, belirli bir işi olmaması nedeniyle sinirlenmeye başlamıştı:

Karşı dükkanın önünde, gezginci şairlerin giydiği alacalı bulacalı bir giysi giymiş olan bir dilenci türkü söylüyordu:

Yüreğim sanki bir kafes,

Oraya bilinmedik bir kuş bilmem nasıl girip çıkıyor,

Yakalayabilsemi onu

Aşkının ipiyle bağlayacağım.

Rüyalarını Ver Bana

Yaralar sadece acımakla kalmazlar, bazen tatlı tatlı kaşınırlar da... Ruhumuzda derin bir yer edinen hatıralar da öyledir, tenimizdeki yaralara benzerler. Zaman donmuş, kabuk bağlamıştır. Biz o kabuğun altındaki büyülü manzaralara bakar, iç çekeriz. Gözümüzde birkaç damla gözyaşı birikir, büyük bir coşku ve inançla tekrar sarılırız hayatımıza...

'Rüyalarını Ver Bana', işte bu büyülü manzaraların bir güldestesi adeta. Haşmet Babaoğlu cesur ve incelikli anlatımıyla herkesi bu dünyaya doğru bir yolculuğa çağırıyor.

Yeşil Yol

 

Acımasız katillerin bulunduğu Could Mountain hapishanesinin E bloğuna hoş geldiniz. Buradaki mahkumlar 'Yaşlı Sparky' diye bilinen elektrikli sandalye için sıralarını beklerlerdi. Hapishane gardiyanlarından Paul Edgecombe için bütün katiller aynıydı. Ta ki John Coffey adındaki mahkumla tanışıncaya dek. Dev cüsseli, çocuk kalpli bu adam Edgecombe'un hayatını değiştirecekti.

Siyah Süt

'Siyah Süt, cesur, şaşırtıcı, tılsımlı bir roman: Bunca kötülüğün ortasında, bize umut veriyor Elif Şafak, dayanabilmek, direnebilmek ve sonra hayata, bir mucize gibi, yeniden başlayabilmek için.'

- Selim İleri

Alice Harikalar Diyarında

 

Her şey elindeki saate bakıp hızlı hızlı yürüyen tuhaf giyimli bir tavşanla başladı. Tavşanın peşine takılan Alice, bir anda kendini fizik kurallarının çok da geçerli olmadığı garip bir dünyada buldu. Yediği ya da içtiği her şey kızcağızı ya küçücük yapıyor ya da dev gibi büyütüyordu. Kendi gözyaşlarından oluşan kocaman bir denizde boğulmaktan güç bela kurtulup, komik bir çay partisine katılan Alice'i daha bir sürü acayip macera bekliyordu.

Yaklaşık 140 yıl önce, aslında bir matematikçi olan Lewis Carroll, bir dostunun Alice adındaki kızını oyalamak amacıyla anlattığı öyküleri bir kitapta toplamayı düşündü ve ortaya dünya tarihinin en ilginç çocuk romanı çıktı.

Gözlerim İçiyor Gözyaşlarımı

İçimde fırtına kasıp kavurur
Her birisi bir tarafa savurur
Gözler ağlayamaz öylesi durur
Ağlayıp indirmem ben kaşlarımı
Gözlerim içiyor gözyaşlarımı

Bir anlam verilmez inlediğime
Neşeyi pür mekân eylediğime
Bakma öyle gülüp söylediğime
Ağlayıp indirmem ben kaşlarımı
Gözlerim içiyor gözyaşlarımı

Polyanna oynamak kolay iş değil
Nefrete dikleşip sevgiye eğil
Diyorlar ağladı bu adam cahil
Ağlayıp indirmem ben kaşlarımı
Gözlerim içiyor gözyaşlarımı

Ruhunda fırtına hayatı buruk
Aşkta ve sevgide hedefi doruk
Sabırla sevgiyle bal olur koruk
Ağlayıp indirmem ben kaşlarımı
Gözlerim içiyor gözyaşlarımı

Aşk için savaşta koca yürekli
Dertler hiç bitmiyor gelir sürekli
İçim ağlasa da gülmem gerekli
Ağlayıp indirmem ben kaşlarımı
Gözlerim içiyor gözyaşlarımı

Mutluluk Rüyası

Hep seven birini aradım,
Yürekten sonsuza dek.
Kalbimi ayaklarına sererdim,
Ömrümü verirdim isteyerek.

Beni seveni ben sevmedim,
Benim sevdiklerimse görmedi beni.
Sevmek sevilmek hayallerde kaldı,
Kalbim gerçek sevgi için çok yandı.

Bir çaresizlik ki sarmış çevremi,
Polyannayı oynamak  buna çare mi?
Beni mutlu edecek bir sevgiliyi,
Hakkım değilmi bulmak böyle sevgiyi.

Polyanna

Umutlarım yitik,
Yok tutunacağım bir dal…
İçmişim, sarhoşum körkütük,
Yok ayakta duracak hâl…

Oynadığım bir oyun: Polyanna.
Mutluluk ülkesine düşmez yolum…
Yok güveneceğim kardeş, bacı, ana.
Ölümü bekliyorum bağlı elim-kolum…

Cesetler Merdiveni

 

Bayan Bantry, rüya görüyordu.Itırşahileri, çiçek sergisinin de birincisi olmuştu.beyaz keten cüppeli rahip kilisede ödül veriyordu.Rahibin karısı, sırtında mayosuyla yanlarından geçti. Ama rüya bu ya...Topluluk buna hiç aldırmıyordu.Kadın gerçekte de böyle yapsaydı kimbilir nasıl davranırdı?

                                 ÖLÜ CANLAR

GOGOL

 

Ölü Canlar, gerçekçi Rus edebiyatının özgün yazarlarından Nikolay Vasilyeviç Gogol'ün (1809-1852) , üzerinde çok tartışılan ve kuşkusuz en beğenilen yapıtıdır. Romanda 19. yüzyıl Rusyası'nın bir toplumsal olayı, eşine az rastlanır bir yergi gücü ve usta betimlemelerle anlatılır: köleliğin kaldırılmasından önce toprak sahipleri çalıştırdıkları köylü sayısı kadar vergi ödemek zorunda oldukları gibi devletten para da alabilirlerdi. Bundan yararlanmak isteyen roman kahramanı Çiçikov ölü canları yani ölmüş köylüleri (köleleri) karşılık göstererek devleti dolandırmaya kalkar. Konusunu Puşkin'in önerdiği söylenen romanda Gogol, Rus köylüsünün acıklı hayatını ve Çiçikov'un şaşırtıcı kişiliğini kendine özgü canlı mizahıyla dile getirir.